این روز سر خوشی است                               این روز سرمستی است

 

حال و هوا هیچ گونه قابل توصیف نیست

ما را چه سری است با سرداران عالم

 

ماه رمضان ماه صفر است.صفر مطلق منظور صفر کاملا واضح است اتصالی مابین شروع و پایان جهان از ابد تا آخرت حس عرفانی قوی و بلندی حاکم است که هیچ کس را یارای توصیف آن نیست.

حسی که در وضوح و طلوع روشن ناپیدایی است.حسی عجیب در ماورای احساس ها .حسی عجیب که انسان را از خاک به ماوراء آسمان ها می کشاند.

نمی دانم چگونه است روز ها که خیلی دیر تر از این قصد جدایی از رختخواب داشتم خیلی سخت و گرفته بودم و بعد شوق زیادی جهت بازگشت به رختخواب داشتم اما امروز پس از سحر هر کار کردم خوابم نبرد.عجیب برعکس است.

این ماه بوی خوشی دارد که از روزها و حتی ماه های قبل قابل احساس است و تا مد ت ها بعد نیز این بو به مشام می رسد.

حتما تا کنون افراد بسیاری را دیده ایم که از مدت ها پیش از ماه رمضان می گویند :دلمان هوای ماه رمضان را کرده است.آری دل تنگی دارد.همه نیاز به خلوت دل دارند.چقدر خوب است که خداوند خودش این ماه را گذاشته و او حتما می دانسته که احتیاج روحی ما چیست.و چگونه به بهترین نحو قابل تامین و رشد و پرورش است.

هر گاه می خواستم در وبلاگ مطلب بنویسم خیلی سخت می شد و انقدر مطلب به ذهن می رسید ولی نمی شد تایپ کرد اما حالا برعکس است هیچ مطلبی در ذهن نیست ولی تایپ می شود.

خداوندا توفیقی عنایت فرما تا از این ماه سر بلند بیرون آئیم.

خداوندا آن ده که آن به.

تا کی سخن اندر صفت و خلقت آدم              تا کی جدل اندر حدث و قدمت عالم

تا کی تو زنی راه برین پرده وتا کی              بیزار نخواهی شدن از عالم و آدم

 

ای نزدیکتر بما از ما!

                                                                                                                       و مهربانتر بما از ما!

                                                                                                                                                                                                                              نوازه ما بی ما .

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                              بکرم خویش نه بسزاء ما

نه کار بما ، نه بار بطاقت ما.

                                                                                                                                       نه معاملت در خور ما ، نه منت بتوان ما.

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                             هر چه کردیم تاوان بر ما،

هر چه تو کردی باقی بر ما،

                                                                                                                                               هر چه کردی بجای ما،

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                       بخود کردی نه برای ما.

 

خواجه عبد الله انصاری

 

 



تاريخ : سه‌شنبه ۱٢ شهریور ۱۳۸٧ | ٦:۱٦ ‎ق.ظ | نویسنده : | نظرات ()